مقدمه: افزایش روزافزون جمعیت سالمندان، نیازمند تحقیقات بیشتری برای شناسایی اولویت های بهداشتی این گروه، به ویژه در شرایط بحرانی مانند همه گیری COVID-19 است. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین مؤلفه های مؤثر بر رضایت زناشویی و ارتباط آن با سبک زندگی در شهر ارومیه در سال 1400 انجام شد. روش کار: در این مطالعه توصیفی– تحلیلی از نوع مقطعی همبستگی، 170 سالمند متأهل ساکن ارومیه از طریق نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. علاوه بر پرسشنامه متغیرهای دموگرافیک، از پرسشنامه های رضایت زناشویی Haynes و سبک زندگی Miler استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار، فراوانی و درصد) و تحلیلی (ضرایب همبستگی Pearson، رگرسیون خطی چندگانه) در سطح معنی داری 0/05 ≥ P مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: مدل رگرسیون خطی چندگانه گام به گام نیز نشان داد که متغیرهای سبک زندگی (0/364- = ß)، سن (0/425 = ß)، تعداد فرزندان (0/143- = ß)، شغل (0/425 = ß) و بیماری 3/803- = ß) بیشترین سهم را در پیش بینی رضایت زناشویی داشت. مدل رگرسیون سایر متغیرهای جمعیت شناختی را حذف کرد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که متغیرهای سبک زندگی و جمعیت شناختی مانند سن، تعداد فرزندان، شغل و بیماری بیشترین سهم را در پیش بینی رضایت زناشویی دارند. لذا به نظر می رسد طراحی خدمات مشاوره ای در مراکز جامع سلامت برای این گروه ضروری است تا مشاوران بتوانند سبک زندگی سالم جهت بهبود روابط زناشویی را به سالمندان آموزش دهند.

در تاریخ 31 دسامبر 2019، ذات الریه به علت سندرم حاد تنفسی حاد (Coronavirus 2 (SARS-CoV-2، که قبلاً با نام 2019-nCoV شناخته می شد در ووهان چین ظاهر شد. COVID-19 یک بیماری عفونی است که توسط SARS ایجاد می شود. CoV-2. SARS-CoV-2 نوعی جدید از coronavirus است که قبلاً در انسان مشخص نشده است. تا 18 آوریل 2020، 2275783 مورد تأیید قرار گرفت و 156104 مرگ و میر در سراسر جهان گزارش شده است. این مقاله مروری بر یافته های دانشمندان تا امروز متمرکز شده است. در این مطالعه از مقالات نمایه شده در Embase، Elsevier، PubMed، Google Scholar و با استفاده از کلمات کلیدی SARS-CoV-2، COVID-19، Coronavirus 2019 و nCoV-2019 استفاده شد. سازمان بهداشت جهانی و مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها از معتبرترین وب سایتهای جهان برای به دست آوردن آخرین آمار بیماری COVID-19 استفاده شدند. در جستجوی اولیه، 500 مقاله استخراج و 55 مقاله پس از تکثیر و ارزیابی عنوان و چکیده انتخاب شدند. نتایج نشان می دهد که میزان مرگ و میر ویروس در افراد مسن و افراد مبتلا به بیماری های زمینهای به طور قابل توجهی بالاتر از افراد سالم است. گروههای پرخطر این بیماری به ترتیب شامل بیماریهای قلبی عروقی، دیابت، بیماری مزمن تنفسی و فشار خون بالا هستند. همه گیری کروناویروس در انسان در مقایسه با coronaviruses قبلی بیشتر است، که نشان دهنده شیوع بسیار بالای ویروس است. تاکنون واکسن یا درمانی برای این ویروس پیدا نشده است، اما درمان های حمایتی و تشخیص زود هنگام در روند درمانی مؤثر هستند و بسیاری از درمان ها در سراسر جهان برای درمان COVID-19 وجود دارد.

پاندمی کووید 19 هم چنان مستقر است و ما مستقیم یا غیرمستقیم تحت تاثیر آن هستیم. پوست یکی از ارگان هایی است که نه تنها در جریان ابتلا به این بیماری، بلکه مدت ها پس از بهبودی و هم چنین به دنبال واکسیناسیون درگیر می باشد. مو یکی از بخش هایی است که مانند پوست، پس از ابتلا و نیز به دنبال واکسیناسیون ممکن است اختلالاتی را نشان دهد. در این شماره بر آن شدیم تا مطالعه ای مروری بر اثرات کووید 19 بر مو و عوارض پوستی بعد از واکسیناسیون ارایه دهیم.

ویروس SARS-CoV-2 عضوی از خانواده ی کروناویروس ها است که در اواخر سال 2019 در کشور چین باعث پدید آمدن اپیدمی بیماری تنفسی کووید-19 و در نهایت همه گیری جهانی این بیماری شد. ژنگان (genome) این ویروس شباهت 79 درصدی به ویروس SARS-CoV دارد و برای ورود به سلول، مشابه ویروس SARS-CoV از رسپتور ACE2 استفاده می کند. شایع ترین علایم این بیماری شامل تب، سرفه و درگیری ریوی است که گاهی با علایم دستگاه گوارش نیز همراه است. کاهش تعداد و عملکرد لنفوسیت ها و افزایش شدید فعالیت التهابی لوکوسیت ها از عوارض ایمنی شناسی این بیماری است. اگر پاسخ های سیستم ایمنی در برابر ویروس کافی و مناسب نباشد بیماری وارد حالت حاد و شدید خود می شود. در این حالت فعالیت سلول های ایمنی سبب افزایش بیش از حد میزان سایتوکاین ها در خون و القای طوفان سایتوکاینی شده و سبب آسیب های سیستمی قلبی، ریوی و کلیوی و در نهایت مرگ می شود. همچنین آسیب ریوی سبب فیبروزی شدن بافت ریه، سخت شدن تنفس، کاهش سطح اکسیژن خون شریانی می شود. تا کنون هیچ داروی اختصاصی برای درمان بیماران کووید-19 شناسایی نشده است اما داروها و روش هایی که در کنترل و بهبود بیماری SARS مانند کلروکین، هیدروکسی کلروکین و پلاسما تراپی موثر بوده اند از جمله مواردی هستند که نیاز به بررسی بیشتری دارند. در این مقاله مروری به بررسی روند ایمونوپاتوژنز بیماری کووید-19 و درمان های ممکن اثربخش در بهبود این بیماری می پردازیم.

بیماری Coronavirus 2019، توسط محققان چینی کشف شده است و علت آن ایجاد یک بتاکروورونویروس جدید پوشش دار (انولوپ دار) است و سندرم شدید تنفسی Coronavirus-2 نامیده شده است که برای اولین بار در ووهان چین شناسایی شده است. این بیماری توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان یک بیماری همه گیر جهانی شناخته شده است. این ویروس دارای چندین پروتیین ساختاری است که در پاتوژنز آن از جمله spikes، غشاء، انولوپ و پروتیین نوکلیوکپسیدی کمک می کند که اتصال، ورود و انتقال سلول به سلول را تسهیل می کند. ویروس به آسانی از طریق تماس انسان به انسان منتقل می شود و در حال حاضر هیچ واکسن تایید شده برای پیشگیری از آن وجود ندارد. این مطالعه با هدف بررسی اپیدمیولوژی سندرم تنفسی حاد شدید کروناویروس 2، میزبان و مخازن آن، پاتوژنز، انتقال، تظاهرات بالینی و گزینه های درمانی احتمالی عفونت انجام شد.

کروناویروسها عامل بیماری هایی مانند سندرم تنفسی خاورمیانه و سندرم تنفسی حاد شدید هستند. ویروس SARS-CoV-2 که موجب COVID-19 و پاندمی در جریان است، ابتدا در ووهان چین شناسایی شد. SARS-CoV-2 به طور عمده در دستگاه تنفسی عفونت ایجاد میکند و منجر به عفونت در دیگر اعضای بدن می شود. برای نمونه، علائم دستگاه گوارشی به طور گسترده ای در بیماران مبتلا به COVID-19 گزارش شده است. مطالعات متعدد در سراسر دنیا مشخص کردهاند که SARS-CoV-2 در مدفوع قابل ردیابی است و ممکن است با خطر انتقال ویروس مرتبط باشد. وجود SARS-CoV-2 در مدفوع انسان و انتقال به سیستم فاضلاب یکی از نگرانی های بهداشت عمومی است. بنابراین اپیدمیولوژی مبتنی بر فاضلاب می تواند نقشی اساسی در تشخیص زودهنگام شیوع COVID-19 در مناطق شهری و روستایی داشته باشد. این روش در مقایسه با روش های مرسوم تشخیص ویروس پیشنهاد شده است زیرا می تواند به سرعت SARS-CoV-2 موجود در فاضلاب را حتی یک هفته قبل از مشاهده علائم در یک جمعیت شناسایی کند. در این مطالعه ابتدا بر اهمیت نظارت و غربالگری سیستم فاضلاب برای کنترل همه گیری COVID-19 و سپس بر روی پروتکل ها و فاکتورهای مورد نیاز برای حذف و ضدعفونی فاضلاب از ویروس برای تأمین آب سالم و حفاظت از بهداشت محیط تمرکز شده است.

بیماری COVID-19 ناشی از ویروس کرونا، به سرعت در سراسر جهان گسترش یافته و طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی در دسامبر 2019، به عنوان یکی از پنومونی های پر خطر در ووهان چین پدیدار و گزارش شد و در 12 مارس 2020 به عنوان یک بیماری همه گیر شناخته شده است. تجربه بالینی حاملگی های پیچیده با عفونت توسط سایر کروناویروس ها، مانند سندرم حاد تنفسی شدید (SARS) و سندرم تنفسی خاورمیانه (MERS) منجر به این شده است که زنان باردار به طور بالقوه در برابر عفونت شدید SARS-CoV-2 آسیب پذیر باشند. تغییرات فیزیولوژیک در دوران بارداری تأثیر قابل توجهی بر سیستم ایمنی، سیستم تنفسی و عملکرد قلبی عروقی و انعقاد دارد. این تغییرات ممکن است اثرات مثبت یا منفی بر پیشرفت بیماری COVID-19 داشته باشند. تأثیر SARS-CoV-2 در بارداری هنوز مشخص نیست، و برای تعیین تأثیرات بر روی لانه گزینی، رشد و نمو جنین، زایمان و سلامت نوزاد مطالعات هماهنگ و جامعی در سراسر جهان مورد نیاز است. علاوه بر اثرات مستقیم این بیماری، تعداد زیادی از پیامدهای غیرمستقیم این بیماری همه گیر، مانند کاهش دسترسی به خدمات بهداشت باروری، افزایش فشار سلامت روان، و افزایش محرومیت اجتماعی ممکن است بر سلامت مادر تأثیر بگذارد. از آنجا که شرایط فعلی باعث شده است بسیاری از بیماران باردار، در مورد تأثیر COVID-19 بر سلامتی خود و نوزادانشان، ابراز نگرانی کنند، مرکز تحقیقات باروری و ناباروری بیمارستان فوق تخصصی صارم، ضمن بررسی تاثیر COVID بر بارداری در این مقاله مروری، در انتهای مقاله، بر اساس توصیه های سازمان بهداشت جهانی، گایدلاینی را تهیه نموده که به سوالات متداول در مورد بارداری و COVID-19 پاسخ می دهد.